Από τις "Ζωές των Άλλων" στο "Oldboy". Ένα top-10 ύμνος στην έβδομη τέχνη μακριά από το θάμπος του Χόλιγουντ.
Οι τύποις ξενόγλωσσες ταινίες είναι το κομμάτι του σινεμά που πραγματικά μιλάει στην ψυχή σου. Καλός ο Spiderman, ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και τα ποικιλόμορφα blockbuster του Χόλιγουντ, αλλά για κάποιο μυστήριο λόγο, μια ευρωπαϊκή ή μια ασιάτικη ταινία είναι αλλιώς. Είτε αυτό το "αλλιώς" ερμηνεύεται ως "πιο ουσιαστικά και κοντά στην επιφάνεια της Γης" είτε ως "κουλτούρα και μάλιστα συχνά βαριά". Για τον ίδιο ανεξερεύνητο λόγο, νιώθουμε μια a priori ζεστασιά γι' αυτές. Σαν να είναι δικές μας.
4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες (Ρουμανία, 2007)
του Cristian Mungiu, με τους Anamaria Marinca, Vlad Ivanov, Laura Vasiliu
Τα απαραίτητα: Σε μια μικρή πόλη της κομμουνιστικής Ρουμανίας των 80s όπου η έκτρωση θεωρείται παράνομη, h Otilia βοηθάει με ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ κόστος τη φίλη της Gabita να "ρίξει" το μωρό της. Ένας θρίαμβος του ρεαλιστικού κινηματογράφου του Mungiu με τις σκληρές εικόνες να διαδέχονται η μία την άλλη και με τον Χρυσό Φοίνικα που απέσπασε στις Κάννες να προκαλεί παγκόσμια αποχαύνωση. Προηγήθηκε η ταινία βέβαια.
Αμελί (Γαλλία, 2001)
του Jean-Pierre Jeunet, με τους Audrey Tautou και Mathieu Kassovitz
Τα απαραίτητα: Η ρομαντική κομεντί που άλλαξε για πάντα τον τρόπο που βλέπουμε τις ρομαντικές κομεντί. Μια σερβιτόρα σε καφέ -αυτή η Tautou που έμαθε ξαφνικά όλος ο κόσμος (σινεφίλ και μη)- αφού εξασφάλισε την αγάπη και τη σύνεση για όλους τους γύρω της μπλέχτηκε σε περιπέτειες και για τον δικό της έρωτα. Βασικά, όχι, όχι. Πολύ πιο ενδιαφέρον και αντι-χασμουρητικό από την παραπάνω πρόταση.
Amores Perros (Μεξικό, 2000)
του Alejandro Gonzalez Inarritu, με τους Emilio Echevarria, Gael Garcia Bernal και Goya Toledo
Τα απαραίτητα: Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Inarritu και συνάμα το πρώτο μέρος της τριλογίας "Death Trilogy" (ακολούθησαν τα "21 Γραμμάρια" και το "Βαβέλ") χάρισε στο σινεμά έναν σπουδαίο σκηνοθέτη και τον Gael Garcia Bernal. Ένα αυτοκινητικό δυστύχημα ταράζει τις ζωές πολλών ανθρώπων, με την ταινία να φιλοξενεί τρεις διαφορετικές ιστορίες. Και τη συγκλονιστικότερη να είναι αυτή που δεν θα περίμενες με τίποτα. Όχι άλλο spoil.
Ερωτική Επιθυμία (Χονγκ Κονγκ, 2000)
του Kar Wai Wong, με τους Tony Leung Chiu Wai, Maggie Cheung και Ping Lam Siu
Τα απαραίτητα: Ένας και μία σύζυγος που υποπτεύονται ότι οι σύντροφοί τους τους απατούν μπλέκουν σε ένα παθιασμένο ρομάντζο με εξαιρετική μουσική επένδυση, μαγική φωτογραφία και μνημειώδεις ερμηνείες. Ένα φιλμ που παίρνει την υπερβολή από τα επίθετα που προηγήθηκαν και τα κάνει μόνο απαραίτητα.
Μίλα της (Ισπανία, 2002)
του Pedro Almodovar, με τους Rosario Flores, Javier Camara και Dario Grandinetti
Τα απαραίτητα: Για πολλούς, το μεγαλύτερο έπος της συλλογής του Almodovar. Δικαιότατο το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου σε μια ταινία που πραγματεύεται τη μοναξιά εντός των ανθρώπινων σχέσεων με δύο άντρες να αναπτύσσουν μια περίεργη φιλία, καθώς επισκέπτονται τις συντρόφους τους που βρίσκονται σε κώμα. Τυπικός μαεστρικός Almodovar.
Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας... και Άνοιξη (Νότια Κορέα, 2003)
του Kim Ki-duk, με τους Yeong-su Oh και Jong-ho Kim
Τα απαραίτητα: Ζεν καταστάσεις. Ένας ηλικιωμένος μοναχός και ο νεαρός μαθητευόμενός του ζουν σε ένα ερμητήριο στη μέση μιας λίμνης όταν ένα άρρωστο κορίτσι ξυπνά τα πιο γήινα ένστικτα του μαθητή που εγκαταλείπει το ζεν και την κατάνυξη και φεύγει μαζί της. Εξαιρετικά πλάνα και μια ακαταμάχητη επιθυμία να γίνουμε ασκητές. Εκεί, στη συγκεκριμένη λίμνη.
O Λαβύρινθος του Πάνα (Μεξικό, 2006)
του Guillermo del Toro, με τους Ivana Baquero, Ariadna Gil και Sergi López
Τα απαραίτητα: Ένα αριστούργημα από τον del Toro που κυμαίνεται μεταξύ του κλασικού κινηματογραφικού παραμυθιού και ενός ατόφιου θρίλερ με κεντρικό θέμα την περιπέτεια ενός μικρού κοριτσιού που προσπαθεί να σώσει τη ζωή της μητέρας της μέσα από έναν άλλο κόσμο. Αυτόν που κατοικεί μες στο μυαλό του Μεξικανού σκηνοθέτη και παραπέμπει στον ισπανικό εμφύλιο.
Oldboy (Νότια Κορέα, 2003)
του Park Chan-wook, με τους Min-sik Choi, Ji-tae Yu και Hye-jeong Kang
Τα απαραίτητα: Νοσηρό και επικό συνάμα δημιούργημα της ανθρώπινης φαντασίας. Ένας άντρας είναι φυλακισμένος στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου για 15 χρόνια χωρίς να γνωρίζει τον λόγο. Οι αιματοβαμμένες του σκηνές πρέπει να προβλημάτισαν πολύ τον Tarantino σχετικά με την αποστολή του στη Γη, ενώ ο τρόπος που εξελίσσεται η ιστορία προκαλεί σοβαρές (σοβαρότατες) ψυχολογικές μεταπτώσεις.
Οι Ζωές των Άλλων (Γερμανία, 2006)
του Florian Henckel von Donnersmarck, με τους Ulrich Mühe, Martina Gedeck και Sebastian Koch
Τα απαραίτητα: Από τις ταινίες που σε πείθουν ότι αργά ή γρήγορα πρέπει να πακετάρεις και να εγκατασταθείς για πάντα στο Βερολίνο. Ακόμη κι αν η ιστορία της ταινίας εξελίσσεται στο ανατολικό του 1984, όπου η μυστική αστυνομία παρακολουθεί τους θεωρητικά επικίνδυνους για το καθεστώς Γερμανού. Δικαιότατο το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, σεμιναριακή η ερμηνεία του Mühe και ένα πολιτικό θρίλερ που δεν σε αφήνει ήσυχο ούτε μετά το τέλος του. Ειδικά, μετά το τέλος του.
Ένας Χωρισμός (Ιράν, 2011)
του Asghar Farhadi, με τους Peyman Maadi, Leila Hatami και Sareh Bayat
Τα απαραίτητα: Το φαβορί για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας των φετινών Όσκαρ αγαπήθηκε και αναλύθηκε από το Cosmo.gr. To έπος του Farhadi επιχειρεί και καταφέρνει μια κοινωνιολογική προσέγγιση του σύγχρονου, πολυεπίπεδου Ιράν μέσα από τη σκιαγράφηση ενός (όχι και τόσο συνηθισμένου) χωρισμού.
Χωρίς καμία διάθεση να υποτιμηθούν κι άλλα αριστουργήματα του Almodovar την τελευταία δεκαετία (ακόμη και το "Δέρμα Που Κατοικώ" ήταν υπέροχο), ούτε η βραζιλιάνικη "Πόλη του Θεού", ούτε το ισπανικό κλειστοφοβικό "Rec", ούτε το "Άσε το Κακό να μπει", ούτε, ούτε. Απλά, σε μια λίστα με τα δέκα καλύτερα τάδε, πρέπει να διαλέξεις δέκα και να μην διαλέξεις άλλα τόσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Tο lcitynews.blogspot.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε.