Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τίμησε τις εργασίες του ανακηρύσσοντάς τον επίτιμο διδάκτορα
Υπήρξε έγκλειστος ψυχιατρείου, όπου τον κατάντησαν «σαν φυτό, παίρνοντας καμιά εικοσαριά χάπια την ημέρα»
«Η σύγχρονη κοινωνία έχει εθιστεί στα ψυχοφάρμακα και δυστυχώς οι ψυχίατροι υποστηρίζουν αυτήν τη νοοτροπία»
«Στα 27 μου κλείστηκα χωρίς δικαστική απόφαση σε ψυχιατρικό νοσοκομείο κοντά στη Στουτγάρδη. Η διάγνωση ήταν παρανοϊκή σχιζοφρένεια και ηβηφρένεια. Μου χορηγούσαν ένα κοκτέιλ ψυχοφαρμάκων που μου προκάλεσε απάθεια, δυσκινησία, τάσεις αυτοκτονίας και άλλα... Με είχαν μετατρέψει σε φυτό. Σταμάτησα να πλένομαι και να ξυρίζομαι. Τελικώς με πέταξαν έξω από το ψυχιατρείο. Ημουν τόσο χάλια, που δεν άντεχαν να με βλέπουν» λέει με χαρακτηριστική ηρεμία αλλά και σαρκασμό ο Peter Lehmann.
Κι όμως, σήμερα είναι ο μόνος άνθρωπος παγκοσμίως που έγινε επίτιμος διδάκτορας πανεπιστημίου, αν και είναι πρώην έγκλειστος ψυχιατρείου. Το έργο του Peter Lehmann είναι πολύπλευρο. Ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων αλλά και τη δημιουργία δομών και φορέων διεκδίκησης των δικαιωμάτων ατόμων με εμπειρία ψυχιατρείου. «Τα πάντα έγιναν από ανάγκη. Οσα βίωσα κατά τον εγκλεισμό μου γέννησαν την έμπνευση να γράψω βιβλία και να μιλήσω για ό,τι μου συνέβη και δυστυχώς ακόμη συμβαίνει σε πολύ κόσμο» λέει.
Στο βιβλίο του «Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα», το οποίο έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά από την ψυχολόγο Αννα Εμμανουηλίδου, περιγράφει πώς από το 1979 οι προσωπικές εμπειρίες του τον οδήγησαν σε επιστημονικές και ανθρωπιστικές δράσεις για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ατόμων με τέτοια εμπειρία στη Γερμανία και σε όλο τον κόσμο.
Οι δραματικές στιγμές τον σημάδεψαν και μετά την έξοδό του από το ψυχιατρείο. Οπως γράφει, του χορ [Τον Σεπτέμβριο του 2010 το ΑΠΘ ανακήρυξε τον Peter Lehmann επίτιμο διδάκτορα: «Ελπίζω ότι αυτό το πανεπιστήμιο θα αποτελέσει παράδειγμα και για άλλα πανεπιστήμια».] ρηγούσαν υπερβολικές ποσότητες ψυχοφαρμάκων και του αρνούνταν την πρόσβαση στον ψυχιατρικό φάκελό του: «Μου έλεγαν ότι, αν δεν έπαιρνα ψυχοφάρμακα, θα υποτροπίαζα. Μια μέρα αμέλησα να πάρω τα χάπια μου. Παρατήρησα ότι δεν υποτροπίασα και, παρά τις αντίθετες συστάσεις του ψυχιάτρου, σταμάτησα την αγωγή. Διαπίστωσα ότι χωρίς τα φάρμακα ήμουν πολύ καλύτερα. Συνέχισα τις πανεπιστημιακές σπουδές μου και εντάχθηκα στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής - [European Network of (ex-) Users and Survivors of Psychiatry]» επισημαίνει ο κ. Lehmann, ιδρυτικό μέλος και γενικός γραμματέας του ENUSP.
ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ
«Οι ψυχιατρικά ασθενείς δέχονται μόνο φαρμακευτική βοήθεια και όχι κοινωνική. Ετσι, όπως διαπιστώνουμε, παραβιάζονται το δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό» αναφέρει ο 62χρονος σήμερα Peter Lehmann, επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από τις 28 Σεπτεμβρίου 2010.
Ο Peter Lehmann εκτιμά ότι οι ψυχιατρικά ασθενείς υφίστανται κακομεταχείριση σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Λέει ότι είναι πλέον καιρός για αντίσταση σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων και των ακαδημαϊκών κύκλων, κατά των απειλητικών διακρίσεων για τη ζωή των ψυχιατρικά ασθενών, δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής τους έχει ήδη μειωθεί κατά τουλάχιστον τρεις δεκαετίες -πιθανότατα κυρίως εξαιτίας των καρδιαγγειακών διαταραχών και του διαβήτη που προκαλούνται από τα ψυχοτρόπα φάρμακα.
Και υπογραμμίζει: «Ελπίζω ότι αυτό το πανεπιστήμιο, το ΑΠΘ, το οποίο τίμησε µε αυτόν τον τρόπο την εμπειρία των χρηστών και επιζώντων της ψυχιατρικής, να αποτελέσει παράδειγμα για άλλα πανεπιστήμια, ώστε η φωνή των επιζώντων να ακουστεί και [Με την ψυχολόγο Αννα Εμμανουηλίδου, η οποία μετέφρασε στα ελληνικά το βιβλίο του «Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα».] να υποστηριχθούν στον αγώνα τους για ανθρώπινα δικαιώματα».
ΚΙΝΗΜΑ «ΑΝΤΙ-ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ»
«Η σύγχρονη κοινωνία έχει εθιστεί στα ψυχοφάρμακα ως εύκολη λύση και δυστυχώς οι ψυχίατροι υποστηρίζουν αυτήν τη νοοτροπία. Ωστόσο, δεν μας λένε ότι τα εν λόγω χημικά πρώτον, έχουν σημαντικές παρενέργειες, δεύτερον, προκαλούν σοβαρό εθισμό και, τρίτον, μακροπρόθεσμα καταπολεμούν απλώς τα συμπτώματα χωρίς να λύνουν τα προβλήματα που υποβόσκουν. Αντιθέτως, το κίνημα της “αντί-ψυχιατρικής” ρίχνει το βάρος στον προσωπικό σκληρό αγώνα του καθενός μας απέναντι στα ψυχικά προβλήματά του. Ομως αυτό είναι δύσκολο. Και στις ημέρες μας ψάχνουμε την εύκολη λύση: τα φάρμακα. Για τα παιδιά που δεν συγκεντρώνονται εύκολα, για τις γυναίκες που πιέζονται συναισθηματικά σε μια φαλλοκρατική κοινωνία, για τους ηλικιωμένους που βυθίζονται στην κατάθλιψη, για τα ζευγάρια που είναι δυστυχισμένα στον γάμο τους. Η λίστα δεν έχει τέλος» τονίζει ο δρ Lehmann.
Διευκρινίζει όμως ότι η «αντί-ψυχιατρική» δεν τάσσεται ενάντια στον ρόλο του ψυχιάτρου ούτε υποβαθμίζει τη σημασία του επαγγελματία στον χώρο της υγείας αλλά: «Προχωρεί ένα βήμα πιο πέρα και αναπροσδιορίζει τον ρόλο του επαγγελματία. Ο ψυχίατρος είναι εκεί για να σε βοηθήσει, να σε καθοδηγήσει, να είναι συνοδοιπόρος στην ανάρρωση. Οχι για να “ναρκώσει” τα προβλήματά σου μέσω των φαρμάκων. Η χημική αντιμετώπιση πρέπει πάντα να αποτελεί την έσχατη λύση» καταλήγει ο δρ Peter Lehmann.
Θυμάται ότι κατά τον εγκλεισμό του αλλά και μετά δεν του έδωσαν βοήθεια, παρά μόνον ψυχοφάρμακα. «Είχα καταλήξει σαν φυτό παίρνοντας καμιά εικοσαριά χάπια την ημέρα. Οι γιατροί πίστευαν ότι ήμουν ξεγραμμένος και δεν μου επέτρεπαν καν να έχω πρόσβαση στον ψυχιατρικό φάκελό μου. Και όμως κατάφερα να επιβιώσω. Οχι χάρη στα φά [Τα άτομα με εμπειρία ψυχιατρείου έχουν δικαιώματα, τα οποία υπερασπίζεται ο Peter Lehmann.] ρμακα αλλά χάρη στις δικές μου δυνάμεις και στους ελάχιστους φίλους που μου είχαν απομείνει όταν με πέταξαν έξω από το ψυχιατρείο εν μια νυκτί» διηγείται.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Πόλεμο στην κατασταλτική ιδρυματική ψυχιατρική
Ο Peter Lehmann γεννήθηκε το 1950 στο Calw της Γερμανίας. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, στο Τμήμα Επιστημών Αγωγής, Κοινωνικής Εργασίας και Κοινωνικής Παιδαγωγικής από όπου αποφοίτησε το 1977 ως διπλωματούχος κοινωνικός παιδαγωγός. Με ιδιαίτερο ζήλο και συνέπεια ασχολήθηκε πρωταγωνιστικά σε επιστημονικό και πρακτικό επίπεδο με:
την ανάπτυξη της αυτοβοήθειας και αυτοοργάνωσης ατόμων με εμπειρία ψυχιατρείου, με έμφαση στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων με την κριτική του παραδοσιακού ψυχιατρικού μοντέλου,
- την αντιπαράθεση με την κατασταλτική ιδρυματική ψυχιατρική, ενάντια στις διακρίσεις των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία
-την ενημέρωση για τις αρνητικές παρενέργειες ψυχοφαρμάκων και ηλεκτροσόκ και για τη μείωση των επιπτώσεων κατά τη διακοπή των ψυχοφαρμάκων,
- τη διεκδίκηση του δικαιώματος πρόσβασης στον ψυχιατρικό φάκελο και για την παροχή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης σε περιόδους κρίσης έναντι των βιολογικά κατευθυνόμενων ψυχιατρικών ενεργειών και
- τέλος, την ανάπτυξη και την υπεράσπιση εναλλακτικών απαντήσεων από αυτές της Ψυχιατρικής.
Ο Peter Lehmann συνεχίζει αδιάλειπτα μέχρι σήμερα τη δράση του για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, τόσο σε θεωρητικό-επιστημονικό όσο και σε ανθρωπιστικό επίπεδο. Επαγγελματικά ασχολείται ως εκδότης με τον τομέα των εκδόσεων σε αντίστοιχα θέματα με έδρα το Βερολίνο. Είναι παντρεμένος και χαίρεται να γιορτάζει τα γενέθλιά του με αγαπημένους φίλους.
ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ENUSP
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής είναι µια προσπάθεια που ξεκίνησε το 1990 από την Ολλανδία, προκειμένου να έλθουν σε επαφή οι σχετικές δομές που λειτουργούν σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Στόχος είναι να ανταλλάσσονται απόψεις και εμπειρίες ώστε τα μέλη τους να αλληλοϋποστηρίζονται στον προσωπικό και κοινωνικό αγώνα τους ενάντια στον αποκλεισμό, στην άνιση μεταχείριση και στον στιγματισμό των ανθρώπων µε ψυχικά νοσήματα.
Για τρεις ημέρες στη Θεσσαλονίκη
Ο Peter Lehmann θα βρίσκεται από 21 έως 24 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη, στο Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στον χώρο της ψυχικής υγείας, προκειμένου να δώσει σεμινάριο σε ανθρώπους που θέλουν να υποστηρίξουν πρόσωπα αποφασισμένα να διακόψουν τα ψυχοφάρμακα, ώστε αυτή η διαδικασία να συντελεστεί με όσο το δυνατόν λιγότερο ψυχικό και κοινωνικό κόστος για τους ενδιαφερόμενους.
Οσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην ηλεκτρονική διεύθυνση paratiritiriopsy@yahoo.com ή στο τηλέφωνο 6949-500133, κυρία Αννα Εμμανουηλίδου.
Espressonews.gr
Υπήρξε έγκλειστος ψυχιατρείου, όπου τον κατάντησαν «σαν φυτό, παίρνοντας καμιά εικοσαριά χάπια την ημέρα»
«Η σύγχρονη κοινωνία έχει εθιστεί στα ψυχοφάρμακα και δυστυχώς οι ψυχίατροι υποστηρίζουν αυτήν τη νοοτροπία»
«Στα 27 μου κλείστηκα χωρίς δικαστική απόφαση σε ψυχιατρικό νοσοκομείο κοντά στη Στουτγάρδη. Η διάγνωση ήταν παρανοϊκή σχιζοφρένεια και ηβηφρένεια. Μου χορηγούσαν ένα κοκτέιλ ψυχοφαρμάκων που μου προκάλεσε απάθεια, δυσκινησία, τάσεις αυτοκτονίας και άλλα... Με είχαν μετατρέψει σε φυτό. Σταμάτησα να πλένομαι και να ξυρίζομαι. Τελικώς με πέταξαν έξω από το ψυχιατρείο. Ημουν τόσο χάλια, που δεν άντεχαν να με βλέπουν» λέει με χαρακτηριστική ηρεμία αλλά και σαρκασμό ο Peter Lehmann.
Κι όμως, σήμερα είναι ο μόνος άνθρωπος παγκοσμίως που έγινε επίτιμος διδάκτορας πανεπιστημίου, αν και είναι πρώην έγκλειστος ψυχιατρείου. Το έργο του Peter Lehmann είναι πολύπλευρο. Ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων αλλά και τη δημιουργία δομών και φορέων διεκδίκησης των δικαιωμάτων ατόμων με εμπειρία ψυχιατρείου. «Τα πάντα έγιναν από ανάγκη. Οσα βίωσα κατά τον εγκλεισμό μου γέννησαν την έμπνευση να γράψω βιβλία και να μιλήσω για ό,τι μου συνέβη και δυστυχώς ακόμη συμβαίνει σε πολύ κόσμο» λέει.
Στο βιβλίο του «Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα», το οποίο έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά από την ψυχολόγο Αννα Εμμανουηλίδου, περιγράφει πώς από το 1979 οι προσωπικές εμπειρίες του τον οδήγησαν σε επιστημονικές και ανθρωπιστικές δράσεις για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ατόμων με τέτοια εμπειρία στη Γερμανία και σε όλο τον κόσμο.
Οι δραματικές στιγμές τον σημάδεψαν και μετά την έξοδό του από το ψυχιατρείο. Οπως γράφει, του χορ [Τον Σεπτέμβριο του 2010 το ΑΠΘ ανακήρυξε τον Peter Lehmann επίτιμο διδάκτορα: «Ελπίζω ότι αυτό το πανεπιστήμιο θα αποτελέσει παράδειγμα και για άλλα πανεπιστήμια».] ρηγούσαν υπερβολικές ποσότητες ψυχοφαρμάκων και του αρνούνταν την πρόσβαση στον ψυχιατρικό φάκελό του: «Μου έλεγαν ότι, αν δεν έπαιρνα ψυχοφάρμακα, θα υποτροπίαζα. Μια μέρα αμέλησα να πάρω τα χάπια μου. Παρατήρησα ότι δεν υποτροπίασα και, παρά τις αντίθετες συστάσεις του ψυχιάτρου, σταμάτησα την αγωγή. Διαπίστωσα ότι χωρίς τα φάρμακα ήμουν πολύ καλύτερα. Συνέχισα τις πανεπιστημιακές σπουδές μου και εντάχθηκα στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής - [European Network of (ex-) Users and Survivors of Psychiatry]» επισημαίνει ο κ. Lehmann, ιδρυτικό μέλος και γενικός γραμματέας του ENUSP.
ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ
«Οι ψυχιατρικά ασθενείς δέχονται μόνο φαρμακευτική βοήθεια και όχι κοινωνική. Ετσι, όπως διαπιστώνουμε, παραβιάζονται το δικαίωμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό» αναφέρει ο 62χρονος σήμερα Peter Lehmann, επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από τις 28 Σεπτεμβρίου 2010.
Ο Peter Lehmann εκτιμά ότι οι ψυχιατρικά ασθενείς υφίστανται κακομεταχείριση σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Λέει ότι είναι πλέον καιρός για αντίσταση σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων και των ακαδημαϊκών κύκλων, κατά των απειλητικών διακρίσεων για τη ζωή των ψυχιατρικά ασθενών, δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής τους έχει ήδη μειωθεί κατά τουλάχιστον τρεις δεκαετίες -πιθανότατα κυρίως εξαιτίας των καρδιαγγειακών διαταραχών και του διαβήτη που προκαλούνται από τα ψυχοτρόπα φάρμακα.
Και υπογραμμίζει: «Ελπίζω ότι αυτό το πανεπιστήμιο, το ΑΠΘ, το οποίο τίμησε µε αυτόν τον τρόπο την εμπειρία των χρηστών και επιζώντων της ψυχιατρικής, να αποτελέσει παράδειγμα για άλλα πανεπιστήμια, ώστε η φωνή των επιζώντων να ακουστεί και [Με την ψυχολόγο Αννα Εμμανουηλίδου, η οποία μετέφρασε στα ελληνικά το βιβλίο του «Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα».] να υποστηριχθούν στον αγώνα τους για ανθρώπινα δικαιώματα».
ΚΙΝΗΜΑ «ΑΝΤΙ-ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ»
«Η σύγχρονη κοινωνία έχει εθιστεί στα ψυχοφάρμακα ως εύκολη λύση και δυστυχώς οι ψυχίατροι υποστηρίζουν αυτήν τη νοοτροπία. Ωστόσο, δεν μας λένε ότι τα εν λόγω χημικά πρώτον, έχουν σημαντικές παρενέργειες, δεύτερον, προκαλούν σοβαρό εθισμό και, τρίτον, μακροπρόθεσμα καταπολεμούν απλώς τα συμπτώματα χωρίς να λύνουν τα προβλήματα που υποβόσκουν. Αντιθέτως, το κίνημα της “αντί-ψυχιατρικής” ρίχνει το βάρος στον προσωπικό σκληρό αγώνα του καθενός μας απέναντι στα ψυχικά προβλήματά του. Ομως αυτό είναι δύσκολο. Και στις ημέρες μας ψάχνουμε την εύκολη λύση: τα φάρμακα. Για τα παιδιά που δεν συγκεντρώνονται εύκολα, για τις γυναίκες που πιέζονται συναισθηματικά σε μια φαλλοκρατική κοινωνία, για τους ηλικιωμένους που βυθίζονται στην κατάθλιψη, για τα ζευγάρια που είναι δυστυχισμένα στον γάμο τους. Η λίστα δεν έχει τέλος» τονίζει ο δρ Lehmann.
Διευκρινίζει όμως ότι η «αντί-ψυχιατρική» δεν τάσσεται ενάντια στον ρόλο του ψυχιάτρου ούτε υποβαθμίζει τη σημασία του επαγγελματία στον χώρο της υγείας αλλά: «Προχωρεί ένα βήμα πιο πέρα και αναπροσδιορίζει τον ρόλο του επαγγελματία. Ο ψυχίατρος είναι εκεί για να σε βοηθήσει, να σε καθοδηγήσει, να είναι συνοδοιπόρος στην ανάρρωση. Οχι για να “ναρκώσει” τα προβλήματά σου μέσω των φαρμάκων. Η χημική αντιμετώπιση πρέπει πάντα να αποτελεί την έσχατη λύση» καταλήγει ο δρ Peter Lehmann.
Θυμάται ότι κατά τον εγκλεισμό του αλλά και μετά δεν του έδωσαν βοήθεια, παρά μόνον ψυχοφάρμακα. «Είχα καταλήξει σαν φυτό παίρνοντας καμιά εικοσαριά χάπια την ημέρα. Οι γιατροί πίστευαν ότι ήμουν ξεγραμμένος και δεν μου επέτρεπαν καν να έχω πρόσβαση στον ψυχιατρικό φάκελό μου. Και όμως κατάφερα να επιβιώσω. Οχι χάρη στα φά [Τα άτομα με εμπειρία ψυχιατρείου έχουν δικαιώματα, τα οποία υπερασπίζεται ο Peter Lehmann.] ρμακα αλλά χάρη στις δικές μου δυνάμεις και στους ελάχιστους φίλους που μου είχαν απομείνει όταν με πέταξαν έξω από το ψυχιατρείο εν μια νυκτί» διηγείται.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Πόλεμο στην κατασταλτική ιδρυματική ψυχιατρική
Ο Peter Lehmann γεννήθηκε το 1950 στο Calw της Γερμανίας. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, στο Τμήμα Επιστημών Αγωγής, Κοινωνικής Εργασίας και Κοινωνικής Παιδαγωγικής από όπου αποφοίτησε το 1977 ως διπλωματούχος κοινωνικός παιδαγωγός. Με ιδιαίτερο ζήλο και συνέπεια ασχολήθηκε πρωταγωνιστικά σε επιστημονικό και πρακτικό επίπεδο με:
την ανάπτυξη της αυτοβοήθειας και αυτοοργάνωσης ατόμων με εμπειρία ψυχιατρείου, με έμφαση στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων με την κριτική του παραδοσιακού ψυχιατρικού μοντέλου,
- την αντιπαράθεση με την κατασταλτική ιδρυματική ψυχιατρική, ενάντια στις διακρίσεις των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία
-την ενημέρωση για τις αρνητικές παρενέργειες ψυχοφαρμάκων και ηλεκτροσόκ και για τη μείωση των επιπτώσεων κατά τη διακοπή των ψυχοφαρμάκων,
- τη διεκδίκηση του δικαιώματος πρόσβασης στον ψυχιατρικό φάκελο και για την παροχή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης σε περιόδους κρίσης έναντι των βιολογικά κατευθυνόμενων ψυχιατρικών ενεργειών και
- τέλος, την ανάπτυξη και την υπεράσπιση εναλλακτικών απαντήσεων από αυτές της Ψυχιατρικής.
Ο Peter Lehmann συνεχίζει αδιάλειπτα μέχρι σήμερα τη δράση του για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, τόσο σε θεωρητικό-επιστημονικό όσο και σε ανθρωπιστικό επίπεδο. Επαγγελματικά ασχολείται ως εκδότης με τον τομέα των εκδόσεων σε αντίστοιχα θέματα με έδρα το Βερολίνο. Είναι παντρεμένος και χαίρεται να γιορτάζει τα γενέθλιά του με αγαπημένους φίλους.
ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ENUSP
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής είναι µια προσπάθεια που ξεκίνησε το 1990 από την Ολλανδία, προκειμένου να έλθουν σε επαφή οι σχετικές δομές που λειτουργούν σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Στόχος είναι να ανταλλάσσονται απόψεις και εμπειρίες ώστε τα μέλη τους να αλληλοϋποστηρίζονται στον προσωπικό και κοινωνικό αγώνα τους ενάντια στον αποκλεισμό, στην άνιση μεταχείριση και στον στιγματισμό των ανθρώπων µε ψυχικά νοσήματα.
Για τρεις ημέρες στη Θεσσαλονίκη
Ο Peter Lehmann θα βρίσκεται από 21 έως 24 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη, στο Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στον χώρο της ψυχικής υγείας, προκειμένου να δώσει σεμινάριο σε ανθρώπους που θέλουν να υποστηρίξουν πρόσωπα αποφασισμένα να διακόψουν τα ψυχοφάρμακα, ώστε αυτή η διαδικασία να συντελεστεί με όσο το δυνατόν λιγότερο ψυχικό και κοινωνικό κόστος για τους ενδιαφερόμενους.
Οσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στην ηλεκτρονική διεύθυνση paratiritiriopsy@yahoo.com ή στο τηλέφωνο 6949-500133, κυρία Αννα Εμμανουηλίδου.
Espressonews.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Tο lcitynews.blogspot.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε.